Cska Moskova – Barcelona maçı öncesi takımlar ısınırken kenarlarda Efes Pilsen reklamını görünce aklıma ister istemez Efes’ in bu seneki Euroleague macerası gözümün önünden geçti. O kadroyla, ısınan oyuncuları karşılaştırırken aslında Barcelona’ nın ve Cska’ nın ne kadar değerli kadrolara sahip olduğu gerçeği apaçık ben buradayım diyordu. Navarrolar, Lakoviçler, Basileler, Andersenler, Siskauskaslar, Holdenlar, Kyhriapalar, Smodisler bas bas bağırıyorlardı. Maç başladığında artık bu düşüncelerden uzak gerçek Euroleague ambiyansına ilk saniyeden kendimizi kaptırdık. İki tarafın yaratıcılıktan uzak dış şuta endeksli oyunlarında Barcelona’ nın dış şutlardaki üstünlüğü ile öne fırladığını gördük. Aslında molalarda bile Rus ekibinin kurt hocası Ettore Messina kendilerini çözüme götürecek penetre ve yaratıcılık vurgusunu defalarca tekrarlamasına rağmen Cska’ nın Berlinde daha uyanamadığı belliydi. Barcelona’ nın dış şutlardaki başarısı ve David Andersen’ in eski takımına karşı olağanüstü oyunu ilk yarı itibariyle ibreyi kendierine çevirdi. Ancak Xavier Pascual’ in içerde rotasyondan uzak tuttuğu beşi başını ağrıtacak gibiydi. İlk yarı bittiğinde Ersan İlyasova’ nın Efes kızlarından bile az sahada kalmasını anlayamamıştım. İkinci yarı her hücumu Ramunas Siskauskas’ın penetreleriyle domine eden Cska 25. dakikada yavaş yavaş kontrolü eline aldı. Litvanyalı oyuncu ne kadar büyük oyuncu olduğunu düşerken, kalkarken attığı inanılmaz sayılar ile hatırlattı. Attığı üstüste 3 üçlük pazar günü finalde Ersan izlemek isteyenleri üzdü. Maçın kritik noktasına imzayı atan, doğru kısa rotasyonu yapamayan ve oyunun en kritik son 5 dakikasının 3 dakikasında Jaka Lakoviç yerine Victor Sada’ yı izlettiren koç Pascual’ di. Eğer İspanyol koç Ersan ve Sada’ yı rotasyona sokabilseydi pazar günü Avrupa’ nın en büyük kupası finalinde yer alarak Cv’ sine bu muhteşem başarıyı ekleyebilecekti.
Daha birinci maç devam ederken ateşli Olympiakos ve Panathinaikos taraftarı salonu inletiyor ve bizi de heyecanlandırıyorlardı. Yunan derbisindeki muhteşem atmosfer basketbolseverleri doyuracaktı besbelli ki. İlk yarıda çok da sert olmayan savunmalarla çok zevkli bir basketbol izledik. Lynn Greer’ in sürüklediği Olympiakos’ a Panathinaikos’ un cevabı pota altı kozu Nikola Pekoviçti. Pekoviç’ in sayı hanesindeki rakam oynanan dakikalardan bile fazlaydı. Vassilis Spanoulis – Theodoros Papaloukas düellosu Yunanistan’ ın guard pozisyonunda ne kadar şanslı olduğunu gösteren gecenin ufak detaylarından biriydi. İlk yarı pek ortalarda gözükmeyen Sarunas Jasikevicius’ un ağırlığını koyduğu maç Panathinaikos’ a doğru kayarken Papaloukas, Greer ve Printezis’ in arkadaşlarını uyandırma çabaları sonuçsuz kalacak gibiydi. Nba patentli Josh Childress ve Jennaro Pargo’ nun Avrupa’ nın bu en muhteşem sahnesinde assolistliğe soyunmasını beklerken sahneye misafir sanatçı olarak bile çıkamamalarını şaşkınlıkla izledim. Childress’ ın oyunu saçları gibi dağınıktı. Diğer tarafta Avrupa’ nın en iyi savunmacılarından Dimitris Diamantidis’ in sakatlıktan daha kurtulamadığını Lynn Greer’ ı savunduğu 2 dakikada yenilen 6 sayıya seyirci kalmasından anlamak zor olmadı.
Pota altında Nikola Vujcic ile birlikte Nikola Pekoviç-Mike Batiste ikilisine ezilen Ioannis Bouroussis’ in maç boyunca uyumasına karşı maçı kazandıracak son hücumu kullanırken guard ikilisi Papaloukas- Greer’ in bunu izlemesi maç boyu gösterdikleri muhteşem performansın çöpe gitmesine neden oldu. Son hücumda bütün insiyatifi alıp kendisi kullanmasını beklediğimiz Papaloukas saniyelerin Bourisis’ in elinde erimesine izin verdiği için kendine kızmış olmalı.
Sonuç olarak muhteşem basketbol gecesinin final bölümlerine damgayı iki litvanyalı Jasikevicius ve Siskauskas koydu. 2007 euroleague finalinin rövanşı niteliğinde olacak yarın ki finali yine Yunan ekibinin kazanacağını düşünüyorum.