Ben fubolcu nasil yasar bilmem. Maca nasil hazirlanir, bilmem. Fakat bildigim bir sey varsa, o da degisimlerin zaman aldigidir.

Galatasaray, bundan yillar önce Derwall devrimini yasamis, bunun akabinde 4-4-2 varyasyonlarini en dibine kadar sindirerek Avrupa’da dereceler elde etmistir. Benim gözümde Rijkaard’in gelisi Aziz Yildirim’in kisa vadeli sampiyonluk vaadlerinin aksine, uzun vadeli bir olusumun tohumlaridir. Bu baglamda Rijkaard’dan Zico/Denizli/Daum-vari bir patlama beklemek Polyana’cilik oldurdu.

Rijkaard; maclar oncesi kamp duzeninden tutun, oyunculara yaklasimina,saha dizilisine kadar, Galatasaray’da yeni bir kültürün baslangici ise, O’na zaman tanimali, mactan maca degerlendirmelerden kacinilmalidir. Türk futbolu, Hollanda veya Ispanya’dakine benzemedigi gibi, etüt edilmesi zaman alan bir mentalitede oynanmaktadir. Kaldi ki; Galatasaray’in iyi oynadigi maclari da gördük. Evet, bunlarin bir cogu Ali Sami Yen’de oynanan maclardi. Genel olarak beklentilerin karsilanamamasini ben su faktörlere bagliyorum.

Birincisi; takim mühendisliginin Rijkaard’dan cok, taraftar ne kadar sevse de Polat&Sezgin&Üstünel üclemesiyle olusmasi olabilir. Populerizm de bir yere kadar..4-3-3 kulturune ne kadar hakim olduklari tartismaya acik olan bu “muhtesem 3′lu” Galatasaray’i 2000′li yillarin basindaki Fenerbahce özentisi transferleri bence basarisizlikta basroldedir. Rapajic-Revivo-Ortega’li ya da Anelka-Kezman-Alex’li Fener hucum hattinin defansla olan kopuklugu yuzunden nasil sikinti yasadiysa; bugun de Galatasaray ayni kör labirentte sampiyonluga giden yolu aramaktadir.

Bir diger faktör de; Rijkaard’in alisma süreci olarak adlandirabilir. Hepimiz kabul etmeliyiz ki; son yillarda basgösteren Anadolu takimlarindaki kalite yukselisi , Turkcell Super Ligi’nin seyrini degistirmis, alisalagelmis 3 büyüklerin Anadolu deplasmanlarindan ucuza puan kopartma devrini sona erdirmistir.

Baslik altinda baslik acmak gibi olsa da; 3 büyükleri tartisirken Anadolu rüzgarini esgecmemek lazim. 3 büyüklerle baslayan yabanci oyuncu kalitesindeki artis- buna paralel olarak gelisen rekabet, 3 büyüklerde ilk 11′e giremeyip, o tecrübeyi Anadolu takimlarina aktaran kaliteli ayaklar (bkz. Ü.Karan, Ö.Erdogan, A.Tandogan, N.Ates vb.) bunun yani sira büyük takim kökenli, gerek A Milli Takim’da gerekse kulup takimlarinda Avrupa deneyimini sindirmis, gözleri acik, ufku genis yeni nesil Türk antrenörler(bkz. E.Saglam, T.Kafkas, R.Calimbay, A.Avci vb.), Anadolu atagini baslatmislardir. Türk futbolunun büyüyen ekonomisi ve gelisen bireysel profesyonelligi takimlar arasindaki ucumu kapanmasina neden olmustur. Anadolu takimlari da artik gözlerini acmistir ve eski saf kimliklerini terk etmislerdir.

Kaldi ki; Rijkaard, bu degisimin tam ortasinda, bir Türk antrenörünün bile ayak uydurmaya zorlanacagi pek bir “yerli” düzen icerisinde yeni bir futbol kültürü olusturma cirpintilarinin meyve vermesi, biraz zamani haketmektedir.

Son bir faktör olarak, devre arasi transferleri&sakatliklari göstermek mümkün.Galatasaray maclarini izleyen herkes, isler kotu gittiginde takimda ceyran eden kopuklugun farkindadir. Eger bir takimda, devre arasinda, kadro yapisinda köklü degisiklikler meydana gelirse- bu yeniden sezon basi gibi- takimin birbirine alisma süreci ihtiyacini da beraberinde getirmektedir. Buna bir Galatasaray klasigi haline gelen rutin sakatliklar da eklenince, takim butunlugu beklemek Galatasaraylilar icin hayal olurdu.

Sonuc olarak, Sn. Hincal Uluc’a katilamamakla beraber; Galatasaray’in su ana kadarki basarisizligini yeni futbol kültürüne, yeni oyuncu/idari kadronun alisma sürecine, Türk futbolunun devrimsel bir dönüm noktasinda olmasina, transfer politakasi ve saglik ekibi problemlerine baglamak daha gercekci olmakla beraber daha yapici cozumler aramakta yol gosterici olabilir.

ps: Kisi bazindan cikarak olaya genel bir bakis acisindan yaklasirsak..Hollanda ekolü denip duruyor.. Büyük beklentilerle getirildikleri Ingiltere’nin büyük kuluplerinden kovuldular, Ispanya’dan organize bir sekilde hem Real’den hem de Barca’dan temizlendiler. Genel anlamda her eskiyen teknoloji gibi Hollanda ekolü de demode caginda Bati’dan gelismekte olan dogu futbol ülkelerine mi pazarlaniyor? (bkz. Rijkaard,Hiddink) Bence asil tartisma konusu bu olmali. Bursaspor sampiyon oldugu zaman, büyük ihtimalle turuncu modasi yerini yesile (yani türk futbol devrimine) mi birakicak?..

Sevgili Hıncal Uluç’a bu yorumunda katılmıyorum. Rijkaard hoca değil demek çok yanlış bir tabir diye düşünüyorum. Barcelona’yı şampiyon yaparken elindeki kadro iyiydi evet ama bu kadroyu kuran kişi de Rijkaard’dı. O zamanlarda Rüştü yerine Valdes’i kaleye koyunca bu adam bu işi bilmiyor denmedi mi? Alt yapıdan Puyol, iniesta, Xavi, oleguer daha sonraları da Messi, Bojan, bizim dos santos’u A takıma aldı. Bu futbolcular genel anlamda Barcelona alt yapısından gelip şu anki iskeleti oluşturdular. Oleguer, Gerard gibi tutunamayanlar ise takımdan ayrıldılar. Rijkaard Larson’u ve Albertini’yi aldığında çok eleştirilmişti ama Larson ve Albertini şampiyonlar Ligini kazandırdı Barcelona’ya. Yani bir takımın kadrosu çok çok iyi ise hocaya gerek yok mudur? O halde Ferguson’da yeterli değil. Man utd’da inanılmaz bir kadro var. Takım sistematik bir düzende işliyor. Şimdi Rijkaard kulüp kariyerinde henüz 3. Takımı çalıştırdığı için eleştiriliyor. Alex Ferguson’da bu minvalde sayılabilir. Neden takım kalitesi yeterliyse bu adamlar trilyonlar verip takımlara hoca getiriyor. O halde Guardiola’da başarısız. Belki bir iki yıl sonra bir başka takımda hiç başarılı olamayacak. O zaman geçen yıl 6 kupa alan takımın hocası için ne denecek?